Hoofdstuk 29
Start Auteur Daniël inleiding Bibliografie Laatste nieuws Openbaring v Johannes Gesprekspunten Links

 Sporen van de wederkomst van Jezus Christus   

Omhoog
Hoofdstuk 23
Hoofdstuk 24
Hoofdstuk 25
Hoofdstuk 26
Hoofdstuk 27
Hoofdstuk 28
Hoofdstuk 29
Hoofdstuk 30
Hoofdstuk 31
Hoofdstuk 32
Hoofdstuk 33
Hoofdstuk 34
Hoofdstuk 35
Hoofdstuk 36
Hoofdstuk 37
Hoofdstuk 38
Hoofdstuk 39
Hoofdstuk 40

 

Zingen door Gods verkiezing.

Openbaring 14: 1-13.

 

Tekst:   “Hier blijkt de volharding der heiligen, die de geboden Gods en het geloof in Jezus bewaren”. Openbaring 14:12.

 

Na het lam, dat sprak als de draak, verschijnt het Lam Gods. Zijn verschijning lijkt Gods antwoord op het lam dat sprak als de draak. Het Lam Gods lijkt de hemelse beloften tegenover die van het lam uit de aarde te stellen. Immers op de berg Sion gaf Jezus Christus zijn leven aan kruis en graf als losprijs voor velen. Echter het Lam staat er niet alleen, maar met Hem zijn er 144.000 eerstelingen. En deze 144.000 hebben behalve de naam van Jezus ook die van zijn Vader op hun voorhoofden geschreven. De naam van God de Vader verandert dit gezicht. Hierbij moet men zich bewust zijn dat Johannes opnieuw moest profeteren. Dit gezicht geeft nadere informatie over wat Israël en de Kerk in de eindtijd zullen verzwijgen.

Gods naam op de 144.000 toont het aandeel van God de Vader bij het behoud van ieder mens. Sterker nog, de "geschreven" naam van God de Vader toont iedereen dat God de eerste is in de weg tot het heil. Want Jezus zegt in Johannes 6:37 "Al wat Mij de Vader geeft, zal tot Mij komen, en die tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen". En even verder in 6:44: "Niemand kan tot Mij komen, tenzij de Vader, die Mij gezonden heeft, hem trekke:

 “En ik zag en zie, het Lam stond boven (RHK) de berg Sion en met Hem honderd vier en veertig duizend, op wier voorhoofden zijn naam en de naam zijns Vaders geschreven stonden”.

De verkiezing door God de Vader en zijn trekken wordt juist heden in veel kerken verzwegen.

Maar de hemel zwijgt niet! Na het zien van het Lam en de 144.000 krijgt Johannes een enorm geluid uit de hemel te horen. Het geluid klinkt als het donderende geraas van vele wateren. Sterker nog, het is een geluid als een zeer zware donderslag. En een donderslag is altijd een teken van Gods toornende werken en gestrengheid over de zonde van ieder mens. Zodat de enorme donderslag het Lam boven Sion en de 144.000 eerstelingen overdondert. Door het hemelse geluid verbindt God zich met het Lam en de 144.000 boven de berg Sion. Het enorme geluid als een donderslag bevestigt dat de naam van de hemelse Vader op het voorhoofd van de 144.000 betekent dat God verkiest in Christus. Tegelijk onthult het hemelse geluid dat Gods trekken gebeurt door zijn tuchtigende Vaderhand. En daar de 144.000 eerstelingen zijn, moet elke ware christen persoonlijk de verkiezende en tuchtigende hand van God de Vader ervaren als een genadig trekken. God verkiest de zijnen in Jezus Christus.

Hoewel elk spreken over Gods trekken door zijn tuchtigende Vaderhand tegenwoordig veelal wordt verzwegen, geldt dit nog meer voor Gods verkiezing.

Dat Johannes dit heeft begrepen, blijkt uit zijn reactie op het gigantische geluid uit de hemel. Want ondanks de zware donderslag als teken van Gods toorn bleef Johannes er naar luisteren. Doordat hij scherp bleef luisteren, hoorde hij het zingen van een "nieuw" lied begeleid door de zachte tonen van citerspelers. Een nieuw lied betekent dat dit lied ook voor Johannes nieuw is.

Ook de 144.000 hoorden evenals Johannes het lied als "nieuw". "Nieuw" betekent in dit verband het ervaren van Gods tuchtigende hand als zijn genadige verkiezing. Het lied wordt als "nieuw" verstaan, indien men inziet dat God de Vader hem in Christus heeft verkozen.

Daar de citer een muziekinstrument is voor volksliederen, legt de citer de verbinding tussen een trekkende God en de schuldige mens door het geloof in Jezus Christus, en die gekruisigd:

 “En ik hoorde een stem uit de hemel, als de stem van vele wateren en als de stem van zware donder. En de stem die ik hoorde was als van citerspelers, spelende op hun citers; en zij zongen een nieuw gezang voor de troon en voor de vier dieren en de oudsten; en niemand kon het gezang leren dan de honderd vier en veertig duizend, de losgekochten van de aarde”.

De honderd vier en veertig duizend kunnen zingen, omdat zij Gods toorn tegen hun zonden in rekening mochten brengen bij Jezus, de man van smarten. Zij bezingen Gods verkiezing!

Elke gelovige die zich door Gods genade geroepen weet, laat zich niet alleen wassen in het bloed van Jezus, maar deze doet ook als antwoord op Gods genade zijn geboden. Doordat ze door vrees en beven over Gods verkiezing losgemaakt zijn van de aarde, verontreinigen ze zich niet door vreemde vrouwen, maar verlangen Gods geboden te onderhouden.

Daarom is hun spreken niet naar de mens. Zij praten de mens niet met mooie woorden naar de mond over Gods liefde, zoals tegenwoordig gebruikelijk is. Zij zoeken geen behagen bij vrouwen, door de verkiezing van een toornende God over de schuldige mens te verzwijgen. Neen, zij passen Gods toornende werken toe op zichzelf, en aanbidden Jezus met grote vrees. Deze christenen luisteren dwars door de tegenslagen heen naar Gods toorn over hun zonden, terwijl zij Jezus niet uit het oog verliezen. Dat wil zeggen zij ervaren in de moeiten van het leven Gods verkiezende en tuchtigende Vaderhand door Jezus. Dankzij Gods verkiezing en zijn trekken in Jezus Christus worden ze losgekocht van de aarde en de mensen.

De eerstelingen zingen een nieuw lied niet over de hemelse belofte, maar omdat ze door Gods verkiezende genade door het bloed van het Lam ontkomen aan Gods toorn. Daar dit voor eerstelingen geldt, zullen alle gelovigen het lied eenmaal als nieuw leren zingen:

“Dezen zijn het, die zich niet met vrouwen hebben bevlekt, want zij zijn maagdelijk. Dezen zijn het, die het Lam volgen, waar Hij ook heengaat. Dezen zijn gekocht uit de mensen als eerstelingen voor God en het Lam”.

Veel christenen uit de één en twintigste eeuw, hebben geen boodschap aan Gods verkiezing. In de plaats van de gestrengheid van Gods verkiezing stellen ze de liefde van Jezus. Zonder te beseffen dat Jezus juist hiervoor waarschuwde: "Ziet toe, dat niemand u verleide; Want velen zullen komen onder mijn naam en zeggen: Ik ben de Christus; en zij zullen velen verleiden". Zijn woorden onthullen dat het komen in de naam van Jezus, terwijl men voorbij gaat aan de verkiezende en trekkende God de Vader, een vals geloof is. Met name in de laatste tijd komen velen in de naam van Jezus, zonder in de gaten te hebben dat ze Gods verkiezing missen.

Daar nu in deze tijd vele christenen voorbij gaan aan Gods verkiezing en zijn trekkende genade, is dit gezicht een zeer ernstige waarschuwing. Om de mensheid te overtuigen van de noodzaak van Gods verkiezing, laat God naast het gezicht van het enorme geluid uit de hemel ook nog drie engelen aan het woord. Deze engelen vliegen hoog aan de hemel als teken dat ze spreken namens de drie-enige God.

De eerste engel roept op God te vrezen en te eren omdat Hij het uur van het oordeel bepaald. Dat betekent, hoewel Jezus Christus de levenden en de doden op de jongste dag zal oordelen, bepaalt God de Vader de dag en het uur van het oordeel. En om er zeker van te zijn dat het hier gaat om God de Vader en niet om de Zoon noemt de engel zijn scheppingsdaden. Evenals de Apostolische geloofsbelijdenis zegt de engel dat God de Vader de hemel en de aarde, de zee en de waterbronnen gemaakt heeft. Welaan, omdat God het uur van het oordeel bepaalt, bepaalt Hij behalve het onheil door zijn verkiezing ook het aantal geroepenen.

Wie echter voorbij gaat aan de verkiezing en het trekken door God de Vader, heeft een vals geloof. God verkiest en trekt door het verzoenende bloed van Gods Zoon, Jezus Christus. Daar God in Christus trekt, mag het Lam niet uit het oog worden verloren.

God maakte ook de waterbronnen, die elk mens nodig heeft voor zijn dagelijkse bestaan, zodat Hij de uitverkorenen beide voor tijd en eeuwigheid onderhoud en trekt:

“en hij had een eeuwig evangelie, om dat te verkondigen aan hen, die op de aarde gezeten zijn en aan alle volk en stam en taal en natie; vreest God en geeft Hem eer, want de ure van zijn oordeel is gekomen. En aanbidt Hem, die de hemel en de aarde en de zee en de waterbronnen gemaakt heeft”.

Daar de tweede engel de eerste navolgt, is ook bij deze engel het evangelie het uitgangspunt. De tweede engel zegt met nadruk dat Babylon, het aardse heil van het lam dat sprak als de draak, slechts "tijdelijk" is. Daarmee benadrukt de tweede engel dat de ondergang van het beest Babylon door de Here wordt bewerkt. Het tweemaal noemen van de val van Babylon wil iedereen verzekeren, dat de ondergang van het beest voor de Here vast staat. Haar komende ondergang moet de gelovigen losmaken van de aarde en doen volharden in het geloof:

 “een tweede engel volgde, zeggende: gevallen, gevallen is het grote Babylon.”

Wie Gods verkiezing en trekken verzwijgt, zal het ook doen met de boekrol met de zegels. Want vergeet niet dat Johannes in dit gezicht opnieuw profeteert over de boekrol. Dit gezicht toont Gods Vaderhand in de eerder geopenbaarde boekrol. De boekrol waardoor God in de eindtijd voor zijn komst de uitverkorenen trekt. Met die boekrol tuchtigt God de volken om zijn geroepenen te trekken en te doen volharden. Hierdoor overtuigt Hij van zonde en schuld, opdat de zondaar zich bekeert en leeft in het bloed van het Lam Gods. Want bij de verkiezing door God moet Israël en de Kerk het Lam Gods boven de berg Sion in het vizier houden.

In steeds meer kerken wordt tegenwoordig gezwegen over Gods verkiezing en zijn tuchtiging. In de plaats van de strengheid van Gods verkiezing, wanen velen zich rijk door Gods liefde! In plaats van Gods verkiezing in Christus wordt eenzijdig de liefde van Jezus benadrukt. Terwijl dezelfde predikers Gods verkiezing, die noodzakelijk is voor het heil, verzwijgen. Bij een recent onderzoek van duizend preken en even zoveel meditaties bij een klein orthodox kerkverband in Nederland, bleek slechts één preek over de wrake des Heren te gaan!

Maar volgens beide engelen begint het heil met vrees voor Gods verkiezing en zijn oordeel:

“Indien iemand het beest en zijn beeld aanbidt en het merkteken op zijn voorhoofd of op zijn hand ontvangt, die zal ook drinken van Gods gramschap”,

Vanwege de ernst en de eeuwige toorn van God over de beestaanbidders, volgt er nog een derde engel. Deze brengt luide de verschrikking van de hellesmarten onder woorden. Om alle misverstand te voorkomen, alsof Jezus alleen liefde is, wordt met naam en toenaam gezegd dat de verdoemden met vuur en zwavel gepijnigd zullen worden. Van die pijniging zullen behalve de engelen ook Jezus, de gekruisigde, straks zonder medelijden getuige zijn.

Wie zich nu niet met Gods toorn wil bezighouden, zal die straks eeuwig moeten ervaren. Dit gezicht stelt vast, dat iedereen die Gods verkiezing negeert, en zich niet los laat kopen door Christus van de aarde en de mensen, ook zal drinken van Gods toorn zonder einde. Bij dezen verandert het zwijgen over Gods verkiezing, in blijvende wroeging en zelfverwijt.

Hoe vreselijk het is in handen van de levende God te vallen, leren de hellesmarten, die niet tijdelijk zijn, maar voortdurend dag en nacht en tot in eeuwigheid zullen duren. Dat er tweemaal wordt gezegd, dat alle beestaanbidders en dragers van het getal 666 eeuwig zullen delen in Gods toorn, betekent dat dit besluit onherroepelijk vast staat voor God:

“en hij zal gepijnigd worden met vuur en zwavel ten aanschouwen van de heilige engelen en van het Lam. En de rook van hun pijniging stijgt op in alle eeuwigheden, en zij hebben geen rust, dag en nacht, die het beest en zijn beeld aanbidden, en al wie het merkteken van zijn naam ontvangt.”

In plaats van hemelse beloften wijst God de Vader in dit gezicht de postmoderne mens op zijn verkiezende en trekkende genade in Christus, de ondergang van Babylon en het oordeel.

Met de gezichten over God de Vader die verkiest, en de dag en het uur van het oordeel bepaalt, wordt openbaar dat de heiligen juist door de boekrol volharden in het geloof. Het geluid uit de hemel en de drie engelen leren geroepenen op de meest indringende wijze hoe God door de boekrol de gelovigen trekt en in Jezus doet delen in zijn verkiezing:

 “Hier blijkt de volharding der heiligen die de geboden Gods en het geloof in Jezus bewaren”.

NAAR BOVEN

 

  Golgotha is het directe gevolg van de zondeval van Adam en Eva in het Paradijs.

Op Golgotha werd in het kruisoffer van Christus behalve Gods toorn ook zijn liefde openbaar.
Bron: Woord in Beeld ©Ten Have/Kok Kampen
Ten dage als gij daarvan eet zult gij de dood sterven

De
hemel
zwijgt
niet
 

De stemmen van vele wateren klinken niet positief, maar angstwekkend.
Bron: www.imagebank.com
De stemmen van vele wateren,
is net als donder teken van
Gods toorn
 

Verkiezing
spreekt
andere
taal

 

In de donder laat God altijd zijn toorn horen over de zonden van de gevallen  mens.
Bron: www.imagebank.com
Donder is in de bijbel altijd
teken van Gods toorn
over de zonde

Verkiezing
maakt
God
groot

Kort na de Zondvloed hadden de meeste mensen meer vertrouwen in de mogelijkheden van de aarde, dan in de Schepper.
Bron: Woord in Beeld ©Ten Have/Kok Kampen
Na de zondvloed bouwde de mensheid
de toren van Babel
in de eindtijd Babylon
666
 

Verkiezing
brengt
volharding
en
gezang

Zoals de koperen slang redde van een dodelijk beet van een slang. zo is er ontkoming aan Gods toorn door het bloed van Gods Zoon.
Bron: www.wga.hu.com
Zoals Mozes de koperen slang in de woestijn
verhoogd heeft, zo Gods liefde
zijn Zoon op Golgotha.

START  Copyright © 1998 R.H. Keegstra; meer informatie:  ds.r.h.keegstra@planet.nl  Laatst gewijzigd: 14-07-2018